İnce Belli Aziz

İnce bellinin hatırına, son günler de yaşadığım bütün tuhaflıklara, hayatımın en şansız anlarını yaşarken bir anda bütün şanssızlıklarımın şansa döndüğü zamana ithafen yazıyorum bu satırları azizim.

Ben sevmem pek ince belliyi. Sadece arada sırada ararım. Aramam da aslında, denk gelir, muhabbeti olur, öyle yanaşırım çoğu zaman. Tam şu anda da nedense, o kadar kahve üzerine kahve içmek olmasın diye sarıldım ince belliye. Siparişi de öyle verdim. Yanında tatlı ikramı geldi bir de azizim, inanamazsın. Hoş sevmem tatlıyı, bilirsin, şekerle pek aram yoktur.

Mevzu bunlar değil azizim. Mevzu benim bayadır uzaklaştığım gerçekler. Kendime dışardan baktığım zamanlarda. Pek umursamaz olduğum gerçeğinde. Bir çok şeyi boşvermiş olduğum gerçeğinde. Tek düze düşününce, beni üzen her şeyden uzaklaşma çabamım boşvermişliğe dönmüş olduğu gerçeğinde azizim. Yine hemen hemen aynı saatlerde, aynı kafede, aynı masanın sandalyesinde oturup, sana yazdığım bu mektupta mesela sorun azizim. Çok benleşmekte belki de. Çok yalnızlığa düşkünlüğümde. Çok kendimleşmemde.

Bakma aslında azizim, kendimle geçirdiğim vakit ayrı, bir de hiç tanımadığım bir insanla girdiğim rastgele muhabbete o insandan öğrendiklerim ayrı. Türlü türlü hikayelerimi anlatırım yakın çevreme. Türlü türlü insanları tanıştığım. Kimisinin en özelini biliveriyorum 1 dakikalık kısa bir süreli muhabbetten sonra. Kimisinin en büyük hayalini. Kimisinin en büyük pişmanlığını, kimisinin kaçırdığı fırsatları, kimisinin seneler önce çok kazandığı paraları. Bazen kendimi klişelerin içinde bulup, yaşadıklarımı duyduklarımı bildiklerimi öğrensem, roman olur diyorum. Ama hepimiz için öyle değil mi zaten azizim? Benimkisi fazla sosyalleşmek bazı bazı belki de.

Aklıma geliyor sözleri. Her istediğimi elde edebilecek güce sahip olduğumu söylediği ve bir de her kim olursa olsun o insan ile konuşabileceğimi gözlemlemiş olması. Bir hayaletin gölgesiyle yaşıyormuş gibiyim bazı bazı. Bazı bazı da kimsenin sahip olmadığı en güzel anılarda gözlerim dalıyor gibi. Bazı bazı da varlığını tamamen unuttuğum birini tekrar hatırlayıp dejavu yaşıyormuşum gibi. Ama bu bazı bazıları toplayınca bir bütün edince, hepmiş gibi. Bilemiyorum azizim, yorgunluğumda, mutluluğumda, umutsuzluğumda, en keyifli vaktimde, en sevdiklerim ve nefret ettiklerimde, her şeyde, biraz biraz.

Gerek yok mesela herhangi bir referans noktasına. Hiçbir şeye gerek yok. Sadece tutunduklarım ve tutunamadıklarım var. Ve bunlarda sahip olduğum her şey zaten.

Yeni bir hayat azizim. Bekliyor. Bütün bilinmezlikleri ve küçük heyecanları ile. Çok şey var düşündüğüm, uyurken bile. Güzel şeyler olacak belki de. İnce bellinin hatırına azizim.

Sağlıcakla…

-r.

26.7.17

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s