Bazı Kimseler Azizim

Birbirimize veremediğimiz sözler gibi sessizliğimiz ve arındığımız yalanlar gibi geçmiş zamanlı kurduğumuz cümlelerimiz. Kısa cümleli notlarımız, sadece özne ve yüklemden ibaret.

Kimselerden duyduklarımızla şekillenen rüyalarımız ve peşimizi bırakmayan öncekiler. Sırtımıza yüklediğimiz yaşanmışlıklar, başka bir omuza bırakamadığımız.

İçimizdeki deli, bizim bile bilmediğimiz, çığlık çığlığa, duymadığımız. İçimizdeki çocuk, hem ölmüş, ama öldürülmüş daha çok. Başkaları değil, kendi kendimizin katiliyiz biz bugünlerde.

Hızlı tükettiklerimiz. Nefesler, yemekler, üstler, başlar, bedenler, hisler. Hisler. Yaşamayı unuttuğumuz, -mış gibi yaşadığımız, anlık tükettiğimiz, vakit vermediğimiz, hızlı tükettiğimiz hisler.

Kimseler. Uzak, yakın, bilinen, bilinmeyen kimseler, herkesler. Hem kaçtığımız, hem koştuğumuz kimseler. Çok tezat, çok ayrı, çok başka ama yine de hep aynı kimseler.

Fazla melankolik satırları zorlama şairlerin. Uzun yazılmış aşk mektupları sıradan Mecnunların. Fazlalaştıkça, anlamını yitiren değerler. Ağdalaşmış diller klişesi.

Sanki hiç olmamış gibi unutulan anılar. Yıkılan, yakılan köprüler. Sonuna nokta koyulmuş cümleler, bitirilmiş, eskimiş ilişkiler. Aşksızlar.

Yani anlayacağın, büsbütün bataklığa batmış, ruhsuz ama ruh arayan, birbirlerini tüketen ve tüketirken unutan, kendini bitiren kimseler azizim. En büyük düşmanlıkları gibi fani hayatları kimselerin. Kimliksizler, azizim.

r.

28.6.17

 

 

 

Advertisements

4 thoughts on “Bazı Kimseler Azizim

  1. Ne dir ki bir anı, duyguyu, hali yada köprüyü değerli yapan hissedilen mi yoksa hissedilende ki boşluk mu? Bir farkı var mı ki ? Önemli olan sen misin yoksa yaşadığın anmı? Peki geçmişe neden saplanır hep insan ne dir geçmişte bizi bu kadar cezbeden? Azizem sorarım sana anı, duyguları hatta hatta acıyı dahi senin bütün bu bahsettiklerini güzel yapan değerli yapan yaşanır yapan sen misin yoksa umut dolu gözlerine baktığın yarin mi? Peki söylermisin azizem bu kusursuz güzelliklerle dolu hayatta nasıl oluyorda bir kişinin gülüşü her şeyi çok daha güzel yapar iken aynı kişinin ufacık somurtuşu her şeyi yangın yeri yapabiliyor haydi söyle kavga etmeyi tartışmayı hatta belkide kırılmayı üzülmeyi neden özler insan? Kendine iyi bak azizem..

    Liked by 1 person

    1. Fazla sairiz bazen diyorum ya ben hep azizle konusurken, oyleyiz be. Fazla romantigiz. Fazla kendimizle icli disliyiz kimi zaman. Bazen de fazla baskalariyla, baskalarininiz belki de. Hep bir fazlalik ve eksiklik pesindeyiz. Birileri, kimselestirmek ya da kendimiz busbutun kimsesizlesmek isterken, birden bir hiclik ya da cokluktayiz. Iki ekstrem. Biyik, sakal hikayesi gibi. Kendine iyi bak. Kendine baya iyi bak.

      Like

      1. Herkes kendinden sorumlu bu hayatta sevginde nefretinde öfkende sen kaynaklı snin gücünün yettiği kadar sebebide sonucuda sen. Hiçliğinde varlığında tarafında kazananında kaybedeninde önemi yok her şey çok basit sadece sen önemlisin sen ve senin sevdiklerin geri kalanı ne derler ha teferruat 😊 Sen iyi ol ki bizlerde iyi olalım.

        Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s