Bir Mektupluk Kufur

Standard

Posta kutusuna hic ugramayan mektuplar ile esdegerdi uykusuz kaldigim geceler.

Goz kapaklarim gecti postaci yerine, nobet tutarken uykusuz gecelerime.

Sonra da hukumet asfalt yapti zaten. Postaciya edilen kufurler havada kalmasin diye.

Ne benim gozlerime uyku gelir ne de posta kutulari mektup alir oldu artik.

Adressiz ve soyisimsiz yazildi mektup zarflarinin uzeri zaten.

Alicisi olmayan mektuplar birikti, evin en ozel kosesinde.

Sokaklar kustu adressiz zarflari.

Artik duvarlar yoktu.

Sadece isimsiz zarflar, ve beylik laflarla kafayi cildirmasin diye yaziya dokulmeyen mektuplar vardi, alici ile gonderici arasinda.

Postaci da yoktu zaten artik.

Her aksam bir ekmek, bir de okkali kufurle donerdi evine.

Yedigi kufurlere doymus, emekliye ayrilmisti.

Hos, sagirdi bizim postaci.

3 aylik ikramiyesi, 6000 sayfalik kufurlu mektuplar ile odenmisti.

Ve hic bir zaman olmadi sigortasi.

r.

13.3.17

* bir mektupluk “…”

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s