Bir Eksik, Bir Fazla.

Kimliklerdir eksiklikler.

Bos satirlar. Baslanmis ama tamamlanamamis romanlar. Gidenler, geride kalanlar. Arkasi bos birakilmis sayfalar. Yarim kalmis gunlukler. Murekkep izi degmis defterler. Tasi dusmus yuzukler. Gocup giden, ama hic kimseye ya da hic bir yere konamayanlar. Toprakla butun olmus, ya da busbutun kul olmuslar.

Giderse en kiymetli, ya oksuz ya yetim.

Yoksa kol, ya da bacak, iste o zaman sakat. Savastaysa sayet, gazi.

 

Hikayeler ve kahramanlar.

Kimisi umutsuz ve caresiz hikayelerin, zira kahramanlar oyle.

Zaten kim seviyor ki eksimis mutlu sonlari? Kim seviyor ki kaliplasmis asklari? Kim okuyor ki acisi olmayan hikayeleri.

 

Bir de oyleleri var ki hikayelerin.

Gec baslanmis, erken bitmis olanlar.

Baska hayatta tanismayi umduranlar.

Baska zamanda, baska yerde, baska kosulda tanismayi uman kahramanlarla dolu.

Onde gidiyor acilari, ruhlarindan.

Onde gidiyor eksiklikleri, tam olduklarindan.

Oyle, yarim yamalak, dimdizlak kalanlar.

 

Acisina ortak olunanlar var bir de.

Dokulen her gozyasina eslik edilenler.

Salgamsiz icilen raki gibi.

Ya da suyla bulaniklasmadan onceki saflik gibi, akan gozyaslari var.

Salgam da aci, raki da.

Ama ikisi bir oldu mu, yok olur aci.

Oyle iste, aciyi da paylasmak.

Paylastikca cogaliyor, cogaltikca boguyor.

Ama azaliyor yalnizlik.

 

Cok da dert degil aslinda, yalniz kalmalar.

Bir basina yazilan hikayeler de var zira.

Tek kisilik dev kadrolar var.

Solo okunan sarkilar.

Sessizce, gocup gitmeler.

Uykunun agirlastigi, kalbin sondugu, beynin durdugu geceler.

 

Siyah, karanlik ve asil.

Beyaz gibi de degil. Dokununca kirlensin.

Ama cektikce uzuyor siyah.

Aliyor icine, birakmiyor.

Kirmizi bile aksa gece de, kimse bilmiyor.

 

Oyle be iste.

Yitiklikler. Eksiklikler.

Kuslarin bile sarki soyledigi diyarlar varken.

Bir agacin tepesinde, tek bir ezgiyi otturen kus diyarlari var.

Tuylerinin kopmadigi diyarlar var.

 

Ne kadar aydinlik olsa da sabah, bulut var orten.

Yeryuzune degince bulut, ne gunduz, ne gece.

Oyle bir hiclik iste.

Eksiklik. Gunesin eksikligi.

 

Her eksiklik baska bir fazlalik aslinda.

Gidenin eksikligindeki cekilen acinin fazlaligi gibi.

Umudun eksikliginde fazlalasan solmus hayaller gibi.

Kuslarin soyledigi sarkilarin yetmedigi, eksikligin fazlaliligi gibi.

 

Rakiyla salgamin bile gitmedigi fazlaliklar var.

 

r.

27.2.17

* uzun olur bu yazinin notu kendisinden. ama kisaca: 3 saatlik uyku, sayfasi yeni acilmis eski bir roman; odunc alinmis. eski bir sehre, yeni bir merhaba. bir de geride birakilmis sehrin sisli sabahi.

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s